Waarom we onze badkamerverwarmers onder zware hitte- en vochtstesten plaatsen
Badkamers zijn eerlijk gezegd een nachtmerrie voor elektronica. Er is veel stoom, er spatten regelmatig druppels water rond, en de temperatuur kan in seconden tijd van ijskoud naar kokend heet veranderen.
Als we zeggen dat onze infrarode verwarmers IPX4-gecertificeerd zijn, bedoelen we niet zomaar dat er een label op het apparaat wordt geplakt. ‘Spatwaterbestendig’ moet echt betekenen wat het zegt wanneer je je in de douche bevindt. Daarom onderwerpen we elke serie verwarmers aan zulke tests. We proberen ze in het laboratorium kapot te maken, zodat ze thuis niet kapotgaan.
De gevaren van stoom
Het probleem met water is dat het zich niet alleen aan de buitenkant bevindt. In een stoffige badkamer vindt waterdamp een weg naar binnen. Het dringt door de sealings heen, dankzij de kapillaire werking – in feite wordt het water naar binnen gezogen. Zodra het vocht in de interne schakelingen of de contactpunten van de lamp terechtkomt, wordt het problematisch. Als een sealing het begeeft, bestaat er het risico op een kortsluiting.
Om dit te voorkomen, plaatsen we de verwarmers in kamers met hoge luchtvochtigheid. Hierdoor ontstaat condensatie in het apparaat. Dit is de enige manier om vast te stellen of de sealings echt goed werken, of dat het materiaal door de hitte krimpt.
Het probleem van oververhitting
Hitte zorgt ervoor dat materialen uitzetten. Vocht zorgt er juist voor dat ze roesten. Stel je eens voor dat een infraroodlamp plotseling van koud naar 500°C gaat, terwijl deze omringd is door vochtige lucht. Dat is een zware belasting voor het apparaat. Als de seals tussen glas en metaal niet perfect zijn, begint oxidatie op de contactpunten.
Als de kabels niet sterk genoeg zijn, neemt de weerstand toe, worden de contactpunten te heet, en dan werkt het apparaat niet meer. We proberen deze problemen zo vroeg mogelijk op te sporen, zodat we de kabels nog kunnen repareren voordat het apparaat de fabriek verlaat.
Het evenwicht vinden
Je zou denken: “Verpak het apparaat gewoon in plastic!” Maar dat heeft ook nadelen. Als we het apparaat te strak afsluiten, blijft de hitte binnen. De interne elektronica zal dan waarschijnlijk beschadigen. Het is een constante balansvraag: we moeten ervoor zorgen dat het apparaat voldoende kan ‘ademen’ om koel te blijven, maar tegelijkertijd goed afgesloten is tegen water. We raden niet zomaar wat. We blijven testen tot er iets kapotgaat, en dan maken we het apparaat sterker.